aanvankelijk gaf bernadet van essen vooral expressie aan zichzelf in woorden. gedichten, "filosofische" stukken, humoristische stukken. hoewel beelden altijd sterk deel hebben uitgemaakt van haar wezen lag het werken daarmee veel meer op de achtergrond. dat is nu anders geworden - zij is gaan schrijven met licht. vaste kaders bestaan niet voor haar en zij noemt zichzelf daarom geen fotograaf of kunstenaar. wel ervaart zij "de dichter" als geleend deel van haarzelf - haar muze. dat deel is universeel en de expressie ervan kan op elk vlak liggen.

bernadet : "mijn werk is volop in ontwikkeling en beweging en ik ben heel erg "bezig" daarin de voor mij juiste weg te vinden. dat kun je niet afdwingen - dat gebeurt door te doen. ik kan daarin ook niet gestuurd worden door anderen.

het duurt vaak een tijd voor je door hebt wat je nou eigenlijk wilt laten zien. door te kijken naar wat je doet kan dit ineens veel meer duidelijk worden. het kijken naar mijn eigen werk vertelt mij dat ik vooral hetgeen dat ligt achter de dingen die wij zien, wil blootleggen. althans wat ik daar achter zie. en zon de kijker een andere dimensie binnenleiden ".

over het maken van haar foto's denk zij weinig na - deze ontstaan uit wat zij ziet. bernadet : "meestal zijn het heel alledaagse dingen die op een bepaalde manier geraakt worden door het licht. dat maakt dat ik er iets heel anders in zie en datgene tracht ik te "pakken". dit lukt echter (nog) niet altijd. zoals met alles is het vallen en opstaan. maar vooral durven vallen en daarin de weg omhoog zien".

ook het bouwen van websites en het maken van digitaal doet zij voornamelijk intuïtief. hierin is zij tevens geheel autodidaktisch bezig. dit remt af, wat echter vaak als voordeel werkt.
lees verder ......